Rozmowa z prof. Wojciechem Grabowskim, pełnomocnikiem ds. organizacji Polsko-Tureckiego Centrum Studiów przy Uniwersytecie Gdańskim.

Polsko-Tureckie Centrum Studiów to nowa jednostka o charakterze międzyuczelnianym, której celem jest rozwój długofalowej współpracy naukowej, dydaktycznej i instytucjonalnej pomiędzy Polską a Turcją. Pełnomocnikiem ds. Organizacji Centrum został dr hab. Wojciech Grabowski, prof. UG z Instytutu Politologii.

Centrum zostanie oficjalnie otwarte przez ministra nauki i szkolnictwa wyższego Marcina Kulaska oraz przewodniczącego przewodniczący Rady Szkolnictwa Wyższego w Turcji (YOK) prof. Erola Özvara podczas II Forum Rektorów Polski i Turcji, zaplanowanego na 8 maja na UG.

Krokiem milowym do utworzenia Polsko-Tureckiego Centrum Studiów przy Uniwersytecie Gdańskim było podpisanie przez rektora UG prof. dr. hab. Piotra Stepnowskiego listu intencyjnego z Uniwersytetem Stambulskim i Politechniką Stambulską. Utworzenie Centrum jest także kontynuacją rozwijanej w ostatnich latach współpracy akademickiej pomiędzy Polską a Turcją. W 2025 roku w Ankarze odbyło się I Forum Rektorów Polski i Turcji, które zapoczątkowało nowy etap dialogu międzyuczelnianego oraz zainicjowało szereg wspólnych inicjatyw badawczych i dydaktycznych. Kolejna edycja wydarzenia - II Forum Rektorów Polski i Turcji - odbędzie się na Uniwersytecie Gdańskim 8 maja br., co dodatkowo wzmacnia rolę UG jako jednego z kluczowych ośrodków rozwijających współpracę polsko-turecką.

- Dlaczego zdecydował się Pan objąć stanowisko dyrektora tej, zupełnie nowej, jednostki?

- Objęcie stanowiska dyrektora Centrum to naturalna konsekwencja moich dotychczasowych zainteresowań badawczych i dydaktycznych związanych z Bliskim Wschodem oraz rozwijanej współpracy międzynarodowej. Uznałem, że zaangażowanie w prace Centrum to dobry moment, aby przełożyć dotychczasowe doświadczenia akademickie na bardziej instytucjonalny i długofalowy wymiar współpracy między Polską a Turcją.

- Jakie działania planuje Pan na starcie Centrum?

- Na początku chcemy skupić się na trzech obszarach: budowaniu sieci partnerstw akademickich, inicjowaniu wspólnych projektów badawczych oraz organizacji wydarzeń naukowych i dydaktycznych. Równolegle będziemy rozwijać mobilność studentów i pracowników oraz przygotowywać pierwsze wspólne inicjatywy edukacyjne. Planujemy rozwinąć stosunki z organizacjami tureckimi w Polsce – m.in. Turkusem i Turkpolem, jak również podjąć działania popularnonaukowe, których celem będzie pogłębienie tematyki tureckiej dla polskiej opinii publicznej.

- Jaka będzie rola uczelni partnerskich?

- Partnerzy z Turcji będą współtworzyć działania Centrum - zarówno na poziomie badań, jak i dydaktyki. Zależy nam na modelu współpracy, w którym obie strony są aktywne: wspólne projekty, publikacje, wydarzenia czy programy edukacyjne mają być efektem realnego zaangażowania partnerów.

- Czy w planach są kursy języka tureckiego?

- Rozważamy taką możliwość, zwłaszcza w kontekście rosnącego zainteresowania Turcją wśród studentów. Decyzja będzie zależała od zapotrzebowania oraz możliwości organizacyjnych, ale traktujemy to jako jeden z naturalnych kierunków rozwoju Centrum.

- Czy jest plan uruchomienia na UG kierunku turkologia?

- Na tym etapie nie ma jeszcze takich decyzji. Najpierw chcemy zbudować stabilne podstawy współpracy i sprawdzić zainteresowanie studentów oraz potencjał dydaktyczny. Już dziś mamy wielu polskich studentów w Turcji oraz tureckich na polskich uczelniach. W dalszej perspektywie nie wykluczamy bardziej rozbudowanych form kształcenia.

- Dlaczego Turcja jest, Pana zdaniem, krajem wartym uwagi w procesie umiędzynarodowienia polskich uczelni?

- Turcja jest ważnym partnerem na styku Europy, Bliskiego Wschodu i Azji, a jej uczelnie są coraz bardziej aktywne w międzynarodowych sieciach współpracy. To kierunek, który daje dostęp do nowych perspektyw badawczych, ale też realnych możliwości rozwoju mobilności i wspólnych projektów.

- Co wnoszą do życia akademickiego studenci i badacze z Turcji?

- Przede wszystkim różnorodność doświadczeń i spojrzeń. Wnoszą inne perspektywy kulturowe i badawcze, co sprzyja bardziej krytycznemu i wielowymiarowemu myśleniu. W praktyce przekłada się to na większą dynamikę dyskusji, nowe tematy badawcze i bardziej otwarte środowisko akademickie.