Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu to pierwsza uczelnia w Polsce, która została członkiem globalnej organizacji OGC (Open Geospatial Consortium).
OGC to światowa społeczność zaangażowana w poprawę dostępu do informacji geoprzestrzennych i informacji o lokalizacji. Ze strony internetowej można dowiedzieć się, że OGC „łączy ludzi, społeczności i technologie, aby sprostać globalnym wyzwaniom i zaspokoić codzienne potrzeby. Organizacja skupia ponad 500 firm, agencji rządowych, organizacji badawczych i uniwersytetów zjednoczonych w dążeniu do zapewnienia, aby informacje o lokalizacji były rzetelne, uczciwe, interoperacyjne i wielokrotnego użytku. Nasza społeczność tworzy bezpłatne, publicznie dostępne standardy geoprzestrzenne, które umożliwiają nowe technologie. OGC zarządza również elastycznym i opartym na współpracy procesem badawczo-rozwojowym – Programem Innowacji OGC – który przewiduje i rozwiązuje rzeczywiste wyzwania geoprzestrzenne, z jakimi mierzą się nasi członkowie”.
Jak informuje dr Paweł Bogusławski, koordynator ds. współpracy UPWr z OGC, na co dzień związany z Instytutem Geodezji i Geoinformatyki, członkostwo to nie tylko dostęp do informacji technicznych, możliwość udziału w pracach grup zadaniowych, ale także szansa na udział w projektach testowych (OGC testbeds), w których standardy poddawane są praktycznej weryfikacji na rzeczywistych danych w realnych warunkach projektowych. Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu to trzecia polska instytucja, która nawiązała współpracę z OGC na zasadach członkowskich – wcześniej członkami konsorcjum zostały Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut Badawczy oraz Urząd Miasta Warszawa.
– Wymiana doświadczeń w ramach OGC z wiodącymi uczelniami w zakresie standaryzacji danych i usług geoprzestrzennych otwiera przed nami szerokie pola badawcze w ramach współpracy międzyuczelnianej oraz możliwości aplikowania o granty i projekty w konkursach krajowych i zagranicznych – tłumaczy dr Bogusławski i dodaje, że przystąpienie do OGC to także możliwość korzystania z najnowszych informacji, które mogą zostać wykorzystane w prowadzeniu dydaktyki, projektów badawczych i w ramach prac dyplomowych i doktorskich.
Geodane to nie tylko zdjęcia satelitarne czy chmury punktów uzyskane przy pomocy skaningu laserowego, ale także dane pochodzące z różnego rodzaju urządzeń o znanej lokalizacji. Za przykład mogą posłużyć autobusy komunikacji miejskiej wyposażone w GPSy, czyli globalny system pozycjonowania, które przesyłają informację o aktualnym położeniu. Innym przykładem są stacje pogodowe udostępniające aktualny stan sensorów pomiarowych. Tego typu urządzenia udostępniające dane wchodzą w skład Internetu Rzeczy (ang. Internet of Things), a bardzo różne obszary ich wykorzystywania sprawiają, że użycie danych pochodzących z różnych źródeł w niestandaryzowanej postaci byłoby kłopotliwe.
– Standaryzacja umożliwia zapis w ogólnie przyjętych formatach, a ich wykorzystanie w różnych systemach pozwala na uzyskanie użytecznej informacji – mówi dr Bogusławski. I wylicza niektóre obszary, w których korzystanie z geodanych jest codziennością: monitoring powodziowy, planowanie przestrzenne, zagrożenia sejsmiczne, ale też rolnictwo, gdzie dane te służą do kontroli plonów, nawodnienia, zagrożenia chorobami czy strat spowodowanych przez szkodniki lub inną działalność człowieka czy zwierząt.
– Spektrum zastosowań jest olbrzymie i w zasadzie dotyczy wszystkich dziedzin gospodarki. Większość z nas korzysta przecież z Google Maps, GPS w telefonie, czy nawigacji w samochodzie. Stworzenie takich globalnych zasobów byłoby niemożliwe bez pobierania w sposób automatyczny danych na całej Ziemi, przy jednoczesnym przetwarzaniu tych danych zgodnie ze standardami, pozwalającymi na ich obróbkę i wielokrotne wykorzystywanie – dodaje dr Paweł Bogusławski.
Razem z prof. Witoldem Rohmem, odpowiedzialnym za koordynację biznesową członkostwa UPWr w OGC, podkreślają, że to właśnie dynamika rozwoju formatów danych przestrzennych i usług oraz konieczność ich wymiany w prowadzonych w Instytucie Geodezji i Geoinformatyki projektach skłoniła naukowców do przystąpienia do konsorcjum.
– Takim przykładem mogą być projekty EPOS-PL i EPOS-PL+, w których dane zapisane w różnych formatach pochodzące z różnych źródeł są przetwarzane przez opracowany system analiz. Wyniki są zapisywane w standardowych formatach i wykorzystywane przez użytkowników systemu do dalszej analizy – tłumaczą naukowcy z UPWr.
Instytut Geodezji i Geoinformatyki Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu od wielu lat prowadzi dydaktykę oraz badania naukowe z zakresu szeroko rozumianej geoprzestrzeni. Badawcze grupy tematyczne skupiają się między innymi na przetwarzaniu dużych zbiorów danych z wykorzystaniem sztucznej inteligencji, integracji danych satelitarnych i ich wykorzystaniu w rolnictwie oraz implementacji geoinformacyjnych usług sieciowych. Związana jest z tym optymalizacja technologii pozyskiwania, przetwarzania i udostępniania geodanych, co wymaga wdrażania standardów wymiany danych w realizowanych projektach. Infrastruktura informacji przestrzennej zbudowana w ramach przedsięwzięć badawczo-rozwojowych (np. platforma GIS3D projektów EPOS-PL i EPOS-PL+) umożliwi implementację usług oraz udostępnianie danych opartych na globalnych standardach OGC.
Umowę o przystąpieniu do OGC rektor Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu prof. Jarosław Bosy podpisał w lutym 2021 roku. – A my zapraszamy zainteresowanych do współpracy i kontaktu, najlepiej drogą mailową na adres
Źródło: https://upwr.edu.pl


