Prof. Bogumiła Kaniewska jest pierwszą kobietą, która starała się o funkcję rektora UAM, podobnie jak była pierwszą kobietą na uczelni, która w 2012 roku objęła funkcję dziekan Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej.
- To, że mogę być pierwszą kobietą rektorem UAM, nie jest dla mnie bez znaczenia. Jestem też pierwszą kobietą w historii UAM, która ubiega o to stanowisko. Rozumiem historyczny ciężar tego wydarzenia i jak ważne to dla moich koleżanek badaczek. Nie uważam natomiast, by był to argument merytoryczny. Wybór powinien być między programami. Społeczność akademicka powinna wybrać program, który jest jej bliższy – mówiła w trakcie debaty prof. Bogumiła Kaniewska.
- Cele nadchodzącej kadencji – to stabilizacja, rozwój, wspólnota. Są to warunki niezbędne, by wykorzystać wszystkie szanse, jakie się przed nami pojawiły, skutecznie zrealizować zamierzenia, przygotować plany na kolejne lata. Chaotyczne rewolucje nie zapewnią nam systematycznego postępu, a my stawiamy przed sobą ambitne, dalekosiężne cele. Przyszłość zaczyna się teraz, zaplanujmy ją już dziś, mądrze i roztropnie – zwracała się do akademickiej społeczności prof. Kaniewska w swoim programie pt.: „Uniwersytet bliżej”.
- Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu ma ponad sto lat – to powód do dumy, ale i zobowiązanie. Zobowiązanie, które oznacza szacunek dla uniwersyteckich tradycji i potrzebę ich mądrej, nowoczesnej kontynuacji. Założeniem mojego programu jest zatem rozwój, polegający na dążeniu do doskonałości, zarówno w nauce, jak i dydaktyce. Prezentując program, chciałabym zdecydowanie podkreślić, że podstawą mojego myślenia jest tradycyjna, Humboldtowska wizja Uniwersytetu, opartego na równowadze badań i dydaktyki. To także wizja wspólnotowa: Uniwersytet tworzą ludzie poszukujący dróg do prawdy, dobra i mądrości, chętni do dzielenia się swoją wiedzą i odkryciami po to, by kształtować świat lepszy i piękniejszy. To nie jest ani fabryka wiedzy, ani nastawiona na szybki zysk korporacja. Zadaniem władz rektorskich, a Rektora w szczególności, jest tworzenie tej wspólnocie warunków spokojnego, bezpiecznego i efektywnego funkcjonowania, a więc dbałość o infrastrukturę, płynność finansową, kulturę organizacyjną, wreszcie – przyjazną, twórczą atmosferę nauki i pracy – pisała w programie.
Prof. Bogumiła Kaniewska (ur. w 1964 r.) w 1988 roku ukończyła literaturoznawstwo na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1995 roku uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie pracy „Narracja pierwszoosobowa w polskiej prozie współczesnej”, a w 2001 roku habilitowała się na UAM rozprawą „Śladami Tristrama Shandy”. W 2015 roku otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych. W latach 2005-2012 była zastępcą dyrektora Instytutu Filologii Polskiej. W 2012 roku jako pierwsza kobieta objęła funkcję dziekan Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej, a od 2016 roku – prorektorem ds. studenckich UAM. Kieruje Zakładem Semiotyki Literatury.
Specjalizuje się w historii literatury, literaturze współczesnej i teorii literatury. Jest literaturoznawczynią, teoretyczką literatury, badaczką literatury współczesnej, a ostatnio także dziecięcej, tłumaczką prozy anglojęzycznej, głównie literatury dla dzieci, którą zajmuje się także naukowo. Jej bzik na punkcie Alicji z „Alicji w Krainie Czarów”, którą przetłumaczyła w 2010 roku jako jedną z blisko 20, jest szeroko znany nawet wśród studentów. Jest autorką 8 książek (w tym 2 we współautorstwie) i ponad 80 artykułów naukowych. Jest autorką prac z dziedziny teorii powieści „Świat w granicach „ja”. O narracji pierwszoosobowej” (1997), „Śladami Tristrama Shandy” (2000), a także książek o charakterze popularyzatorskim „Wiesław Myśliwski” (1995), „Henryk Sienkiewicz” (1999). Współautorka podręczników akademickich i szkolnych. Swoje doświadczenia dydaktyczne wykorzystała między innymi jako współautorka skryptu akademickiego „Teoria literatury” (wraz z Anną Legeżyńską) oraz książki „Literatura polska XX wieku” (wraz z Anną Legeżyńską i Piotrem Śliwińskim).
Jurorka trzech konkursów literackich, w tym Poznańskiej Nagrody Literackiej. Promotor licznych prac licencjackich, magisterskich i doktorskich. Kierowała lub współkierowała sześcioma projektami NCN, KBN, MNiSW, KE.
Do najważniejszych osiągnięć zawodowych zalicza zdobycie wraz z zespołem pierwszego w Polsce grantu POWER na rozwój kształcenia polonistów. Jako prorektor ds. studenckich wprowadziła m..in. program wsparcia psychologicznego dla studentów UAM, we współpracy z prorektor prof. Beatą Mikołajczyk – program Gdy Nauka Jest Kobietą; powołała sieć koordynatorów ds. osób z niepełnosprawnościami na wydziałach; koordynowała przygotowania i realizację europejskiego grantu na utworzenie Uniwersytetu Europejskiego w konsorcjum ośmiu uniwersytetów – EPICUR (European Partnership for an Innovative Campus Unifying Regions).