Gdy wybierzesz się na uroczystą inaugurację roku akademickiego z pewnością usłyszysz ten utwór śpiewany przez uniwersytecki chór.
Uważana powszechnie za najstarszą studencką pieśń, datowaną an XIII-XIV wiek, była z początku tylko biesiadną piosenką, śpiewaną po karczmach.
W znanej nam wersji (a było ich kilka, ze względu na oralny przekaz utworu), powstał w XVIII wieku, spisany przez poetę niemieckiego Christiana Wilhelma Kindlebena. Drukiem pojawił się w "Studentlieder" ("Śpiewniku studenckim") w 1781 r.
Chociaż ma wiele zwrotek, najczęściej w skróconej wersji śpiewa się jedynie pierwszą oraz czwartą (tę wychwalającą profesorów i uczelnię).
Co intrygujące, słowa pieśni są bardzo... smutne. Tekst traktuje o kruchości istnienia, śmierci i o przemijaniu. Nawołuje jednocześnie do radości z życia i młodości, dopóki możemy się wciąż nim cieszyć.
|
Wersja łacińska |
Wersja polska |
|
Gaudeamus igitur, Ubi sunt qui ante nos Vita nostra brevis est, Vivat Academia, Vivant omnes virgines Vivat et respublica Pereat tristitia, |
Radujmy się więc, Gdzie są ci, którzy przed nami Życie nasze krótko trwa, Niechaj żyje Akademia, Niechaj żyją wszystkie panny Niechaj żyje i państwo Niech przepadną smutki, |
Chociaż na uroczystej inaguracji usłyszysz zapewne ten utwór w wersji na wiele głosów, już dziś obejrzyj go w wykonaniu... Ciasteczkowego Potwora:
A tu, trochę bardziej oficjalna wersja!